مطالبات رسانه ها و فعالین رسانه از

« سازمان نظام رسانه ای »

به هدایای خبرنگاری
و کمک دولتی

تنزل یافته است

در مقطعی وزارت راه و شهرسازی اختیارات خود و شهرداری ها در برخی موارد به سازمان نظام مهندسی واگذار کرد
امروزه این سازمان کلیه امور اجرایی، نظارتی ،راهبردی و مالی صنف ساختمان را در دست دارد و تجربه موفقی هست

وزارت ارشاد هم می تواند بعنوان ناظر با تفویض برخی اختیارات به صنف رسانه ای کشور اوضاع رسانه ای کشور را سامان دهد

یکی از این اختیارات هم ساماندهی حمایت های دولتی از رسانه ها می باشد تا عدالت توزیع برقرار شود

البته این سازمان می تواند امورهماهنگی در زمینه اقدامات ملی جهت برنامه های اقتصاد غیر وابسته به حمایت را هم در پیش بگیرد

امروزه سازمانهایی با عناوین دولتی وجود دارد ولی این مراکز هرکدام جزیره ای و مستقل عمل می کنند و عملا خروجی موفقی در حمایت از رسانه ندارند

سازمان مثلا مردم نهاد:
خانه مطبوعات

شهرداری ها:
فرهنگسرای رسانه

فعالین صنفی:
انجمن های غیر فعال

حاکمیت:
هیئت نظارت

دولت:
وزارت ارشاد

در سازمانهای:
نظام مهندسی
نظام پزشکی
نظام پرستاری

همه ارکان فعال فوق الذکر وجود دارند با این حال نظام مربوط به خود را هم ایجاد کرده اند

اگر اهمیت رسانه بیشتر از نظام های موجود نباد کمتر هم نیست

رسانه در کشور رو به نابودی هست
اقتصاد رسانه در دنیا از قویترین اقتصادها می باشد
در کشور ما چطور ؟!

امروزه که در کشور بیشترین تیراژ یک روزنامه شاید به چند هزار نسخه نرسد. (البته رسانه های مکتوب فعال مد نظر هست بقیه که …)
در ژاپن و آمریکا روزنامه هایی با تیراژ چهار میلیون نسخه منتشر می شوند

چرا چون
۱-رسانه یک صنعت در نظر گرفته می شود

۲- حاکمیت فرهنگسازی می کند

۳- تاثیر رسانه در جامعه درک شده است

۴-رسانه ها خود را بروز نگه می دارند

۵-رسانه های مکتوب به جهت سازمان اقتصادی بودن جایگاه خود را حفظ کرده اند و میدان را به رسانه های اجتماعی واگذار نکرده اند

۶-رسانه بخصوص رسانه مکتوب در سبد خانوار قراردارد

۷-هنوز هم بوی نفت و مرکب روزنامه تازه برای مخاطب انرژی می دهد

۸- رسانه در تغییر ماهیت از مکتوب به آنلاین منفعل رها نشده است

و چندین عامل دیگر که موجب رونق بخصوص رسانه های مکتوب بوده را می توان اشاره کرد که از حوصله این مقاله خارج است

بنده پژوهش هایی در مورد علت رونق روزنامه در ژاپن و آمریکا داشته ام که تا امروز خاک می خورد و محلی برای مطرح کردن و استفاده از خروجی آن وجود ندارد. چرا!؟

چون سیستم کاملا دولتی هست و سیستم دولتی بهایی به این پژوهش ها نمی دهد. سیستم دولتی ذاتا می خواهد فضا زیاد گسترده نباشد.
ولی اگر سازمان نظام رسانه در کشور بود دنبال راهکار برای بقای خود بود

تا زمانی که به رسانه بعنوان یک بنگاه اقتصادی غیر دولتی نگاه نشود ما همچنان به دنبال کمک دولتی و حمایت خواهیم بود
که چرا ده میلیون تومان برای سه ماه یک رسانه با تاخیر واریز شد و سهمیه کاغذ چی شد
چرا فلان روزنامه میلیاردی حمایت می شود
و….

نهایتا اینکه:
سازمان نظام رسانه ای راهکار امروز رسانه در کشور می باشد

دولت هم نظارت حاکمیتی باید داشته باشد

دکتر حسن ضیائی جباری
دکترای مدیریت رسانه